Εισαγωγή
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ
Σύμφωνα με το περίφημο μυθιστόρημα του Ερνεστ Χέμινγκγουεϊ.
Κάθε ανθρώπινος θάνατος με εξουθενώνει γιατί είμαι ένα με την ανθρωπότητα.
Κι έτσι μη ρωτάς να μάθεις
''Για ποιον χτυπά η καμπάνα''. Χτυπά για σένα.
Ισπανία 1937.
Ρομπέρτο!
Το υποσχέθηκες.
Αντιός, Κάσκιν. - Αντιός, Ρομπέρτο.
ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
Γεια σου, Αμερικάνε.
Γεια, γεια.
Μη διστάζεις, Τζόρνταν. - Στρατηγέ Γκόλτς;
Τι προφορά! Με αναγνωρίζεις κιόλας στο σκοτάδι.
Είναι το μόνο που διαθέτουμε τώρα στην Ισπανία... προφορές.
Ε, Τζόρνταν; - Σας έψαξα όταν έσβησαν τα φώτα.
Σε αντιλήφθηκα. Τι έγινε τελικά με το τρένο;
Ολα εντάξει.
Κι ο Κάσκιν; - Ατύχησε.
Δεν ήθελε να τον πιάσουν ζωντανό.
Ώστε έτσι λοιπόν; - Ναι, δολοφονία.
Η διαταγή είναι διαταγή. - Εγώ δολοφονία το λέω. - Τι να πω...
Μ' αυτό που καταγινόμαστε μετράει μόνο η επόμενη αποστολή.
Και ποια είναι; - Μια γέφυρα. - Μια γέφυρα, λοιπόν. - Ακριβώς.
Η ανατίναξη δεν είναι τίποτα, το θέμα είναι να συμβεί τη στιγμή της επίθεσης
κι αυτό είναι άλλης καρυδιάς καρύδι, όπως λέτε οι Αμερικάνοι. - Επίθεση;
Ναι. Επιτέλους περνάμε στην επίθεση. Και θα είναι όμορφη επίθεση.
Στο σχεδιασμό φαίνεται υπέροχη, κι αν πετύχει...
Οχι ''αν''. Αυτή τη φορά πρέπει, και θα πετύχει.
Ο,τι σου είπα, το γνωρίζει μόνο το Γενικό Επιτελείο.
Η μόνη ελπίδα μας είναι η αιφνιδιαστική επίθεση.
Η γέφυρα λοιπόν περνάει από ένα βαθύ φαράγγι.
Είναι ο μόνος δρόμος ανεφοδιασμού για τον εχθρό.
Άρματα, πυροβολικό, πεζικό, όλα περνάνε από τη γέφυρα.
Πρέπει να γκρεμιστεί. Αλλά λίγο πριν την επίθεση, αλλιώς θα επισκευαστεί.
Πρέπει ν' ανατιναχθεί ακριβώς την στιγμή της επίθεσης.
Η γέφυρα δεν είναι τίποτα. Αν όμως βρίσκονται στρατιώτες επάνω της,
φρουρές κι απ' τις δύο πλευρές, τότε τι θα κάνεις;
Στη χώρα μου λέμε: ''Μη γκρεμίσεις μια γέφυρα, πριν τη δεις''. - Καλώς.
Καλό που αστειεύεσαι. Σ' αυτό που κάνουμε είναι αναγκαίο.
Είμαι τόσο σοβαρός, ώστε μπορώ και αστειεύομαι.
Θα μπορέσεις αύριο να διαπεράσεις τις εχθρικές γραμμές; - ΣίYουρα.
Καλώς. Τότε έχεις 3 μέρες Yια να προετοιμάσεις την ανατίναξη.
Μετά την τρίτη νύχτα να περιμένεις κατά την αυγή την επίθεση.
Πώς μπορώ να ξέρω την ακριβή στιγμή; - Χρησιμοποίησε τούτα εδώ.
Θα επιτεθούμε καταρχήν από αέρος.
Θ' ακούσεις τις εκρήξεις και τότε είναι η σειρά σου.
Εχω έναν καλό οδηγό για σένα, έναν γέροντα ονόματι Ανσέλμο.
Ξέρει τη χώρα απ' έξω κι ανακατωτά και το ποιος μπορεί να βοηθήσει.
Και τώρα πήγαινε βρες μια όμορφη κοπέλα.
Πρώτα όμως να κουρευτείς. - Είναι διαταγή;
Γιατί όχι; - Γιατί δε μου πάει ο κουρέας σας.
Στ' αριστερά του φαραγγιού είναι η γέφυρα.
Φυλάκια με φρουρές, ε; - Και στις δύο πλευρές, Ρομπέρτο,
με δυο φρουρές στην κάθε πλευρά.
Πού διαμένουν; -Στην καλύβα των εργατών οδοποιίας πίσω απ' τη γέφυρα.
Δεν φαίνονται από δω.
Η άλλη σκοπιά είναι από τη δική μας πλευρά, στο πριονιστήριο.
Πόσοι άνδρες είναι εκεί; - Οκτώ κι ένας δεκανέας.
Και στην άλλη; - ισως περισσότεροι,
θα το διαπιστώσουμε. Κοίτα:
Φτύνουνε στο φαράγγι.
Φέρνει τύχη.
Θα 'θελα να μπορώ να φτύσω τόσο μακριά.
Ρομπέρτο!
Ο φρουρός μοιάζει με κάποιον από το χωριό μου.
Είναι πολύ νέος.
Πρέπει να πεθάνει; - Δεν θα το 'κανες, ε, Ανσέλμο;
Ναι, θα τον σκότωνα, αναλογιζόμενος τη σπουδαιότητα της γέφυρας.
Αλλά στη μετέπειτα ζωή μου θα προσπαθούσα να ζήσω έτσι,
ώστε να μη βλάψω κανέναν άλλον πια, για να βρω συγχώρεση.
Εμπρός, ας φέρουμε τον δυναμίτη σε ασφαλές σημείο.
Περίμενε εδώ, Ρομπέρτο. - Θα τα καταφέρω, Ανσέλμο.
Θέλεις να σε πυροβολήσουν, όσο κουβαλάς κάτι τέτοιο;
Οχι, ούτε γι' αστείο.
Προχώρα.
Ρομπέρτο.
Εδώ αυτός κυβερνάει, Ρομπέρτο. Δυνατός άνδρας! - Το βλέπω.
Ξένος; - Και φίλος. Δεν σου το 'πε;
Εσένα ρωτάω.
Πολεμάω εδώ για τη Δημοκρατία.
Τις ξέρεις αυτές τις σφραγίδες; Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Το Γενικό Επιτελείο έχει το πρόσταγμα για τη Δημοκρατία.
Εδώ το πρόσταγμα το έχω εγώ και κανείς άλλος.
Τι είναι αυτό; - Δυναμίτης.
Ωραία, τον χρειάζομαι. Πόσον μπορείς να μου φέρεις;
Καθόλου. Πώς λέγεσαι;
Τι σε νοιάζει; - Πάμπλο τον λένε.
Για τι είναι αυτό; - Για μια γέφυρα.
Ποια; - Αυτό είναι δική μου δουλειά.
Σ' αυτή τη χώρα, ξένε, είναι δική μου. - Πώς μιλάς; - Θες να πεθάνεις;
Οχι. -Βούλωσ' το. -Μα βρίσκεται δω για τη Δημοκρατία.
Ανσέλμο.
Βοήθησέ μας να τον μεταφέρουμε. Ο γέροντας είναι κουρασμένος.
Γεια. Ποιοι έρχονται;
Ο γέροντας κι ένας δυναμιτιστής.
Ε, ο δυναμίτης όχι στη σπηλιά.
Τι κάνεις εκεί; - Μια παγίδα γι' αλεπούδες.
Βλέπεις; Πολύ πρακτική. - Πιάνει λαγούς.
Οταν ο τσιγγάνος πιάνει λαγούς, τους λέει αλεπούδες.
Και τις αλεπούδες, ελέφαντες. - Κι άμα πιάσω ελέφαντα;
θα τον πεις τανκ.
Κάποια μέρα θα πιάσω τανκ.
Κάποια μέρα θα πιάσω ένα, και πες το όπως θέλεις.
Οι τσιγγάνοι μιλάνε πολύ και σκοτώνουν λίγο.
Πάω να φέρω κρασί. - Φέρε μου μια κούπα.
Εχετε κρασί; - Άφθονο.
Τρώμε σαν στρατηγοί εδώ. -Αυτός τρώει σαν 10 στρατηγούς.
Κι οι τσιγγάνοι τι κάνουν στον πόλεμο; - Παραμένουν τσιγγάνοι.
Καλή δουλειά. - Η καλύτερη.
Πώς σε λένε; - Ρομπέρτο. Εσένα;
Ραφαέλ. Ω, κρασί! - Σύντομα έρχεται το φαγητό.
Φαγητό!
Εχεις φούμο, ε;
Τα ξέρω αυτά.
Πολύς αέρας και λίγος καπνός.
Ει, τρώμε!
Γεια.
Ετσι χτενίζομαι.
Φάε τώρα.
Ε, ψωμί!
Πώς σε λένε;
Μαρία. Εσένα;
Ρομπέρτο.
Είσαι πολύν καιρό εδώ;
Τόσον καιρό.
Τρεις μήνες. Με κούρεψαν στο Βαλαντολίντ.
Ήμουν στο τρένο, με πήγαινε στα Νότια. - Αυτό που ανατίναξε ο Πάμπλο.
Πολλούς τους ξαναπιάσανε, αλλά εμένα μ' έσωσαν
ετούτοι και η Πιλάρ. - Είχε κρυφτεί σε βράχους.
Πού να την έβλεπες...
Εντελώς φαλακρή, έσκουζε συνεχώς.
Κι όταν κάποιος την άγγιζε έτρεμε σα βρεγμένη γάτα.
Θεέ μου, άσχημη που ήταν! - Είν' αλήθεια, Ρομπέρτο,
αν και οι τσιγγάνοι λένε ψέματα. Ήταν σα μισοπνιγμένη γάτα.
Ανατινάζεις τρένα; - Εχω ανατινάξει.
Εδώ; - Οχι, στην Εξτρεμαντούρα.
Σ' έξι μήνες θα 'χουν μακρύνει.
Είσαι η κοπέλα του; - Του Πάμπλο;
Δεν τον βλέπεις;
Είδα και τον Ραφαέλ. - Οχι, όχι με τσιγγάνο.
Είναι πολύ περίεργη γυναίκα. Δεν ανήκει σε κανέναν.
Αλλά μαγειρεύει καλά.
Αλήθεια σε κανέναν;
Σε κανέναν.
Ούτε και σ' εσένα.
Οχι.
Δεν έχω χρόνο για γυναίκες.
Οχι;
Μαρία!
Ποια είν' αυτή;
Η Πιλάρ, η γυναίκα του Πάμπλο.
Είναι λίγο βάρβαρη αλλά γενναία,
100 φορές περισσότερο. -Στην αρχή ο Πάμπλο ήταν γενναίος.
Σκότωνε πιο πολλούς απ' ό,τι η χολέρα.
Ναι, στην αρχή σκότωνε περισσότερους απ' ό,τι η πανούκλα.
Αλλά η Πιλάρ είναι κάπως βάρβαρη.
Ο τσιγγάνος τη φοβάται. - Γιατί όχι; Αφού με μισεί.
Γιατί; - Πιστεύει ότι σκοτώνω την ώρα μου.
Δε συμπαθεί τσιγγάνους. - Τι άδικο!
Εχει και η ίδια τσιγγάνικο αίμα. Ξέρει για τι μιλάει.
Η γλώσσα της τσούζει σα μαστίγιο.
Τι λες εκεί, τεμπέλη κι ανεκδιήγητε γιε τσιγγάνων;
Απάντησέ μου, τσιγγάνε!
Ελεγα στον σύντροφο πόσο ευγενική γυναίκα είσαι, Πιλάρ.
Ψεύτη! -Είναι εδώ για σαμποτάζ. -Το ξέρω.
Χάσου ν' αντικαταστήσεις τον Αντρές. Κρατάει σκοπιά πάνω.
Πάω. Ρομπέρτο, θα ιδωθούμε
στο φαγητό. - Ούτε γι' αστείο. Εφαγες 3 φορές σήμερα.
Καταφέρνω άλλες δύο. - Τσακίσου! Και στείλε μου τον Αντρές!
Γεια σου, Εγγλέζε.
Τι κάνεις και τι κάνει η Δημοκρατία; - Κι εγώ καλά,
και η Δημοκρατία καλά. - Χαίρομαι.
Τι έλεγε ο τσιγγάνος για μένα; - Οτι είσαι γυναίκα μέχρι το μεδούλι.
Κι έχει, μου φαίνεται, δίκιο.
Και τι έλεγες στο κορίτσι; - Τίποτα.
Μα την έβλεπα πώς ήταν όσο μιλούσατε. - Αστειευόμασταν. - Αστειευόσουν!
Άκου, Εγγλέζε. Είναι νέα, όχι τόσο σκληραγωγημένη όσο εμείς
κι είχε φοβερές εμπειρίες, καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνω. - Ανησυχώ γι' αυτήν.
Πότε θα φύγεις από δω; - Σε 3 μέρες, αν ζω ακόμα.
Γιατί το λες; Τέτοια λόγια δεν φέρνουν τύχη.
Δείξε μου το χέρι σου.
Λοιπόν; - Τίποτα.
Δεν είδα τίποτα. Γιατί ήρθες εδώ; Για ν' ανατινάξεις κι άλλο τρένο;
Οχι, μια γέφυρα. - Ακόμα καλύτερα.
Τώρα έχουμε άλογα. Γκρέμισε τις γέφυρες και φύγαμε.
Μ' αρρωσταίνει το μέρος. Σαπίζουμε εδώ επειδή δεν πολεμάμε.
Ο Πάμπλο πια μόνο μεθάει. Αυτή η ζωή τον καταστρέφει.
Τι είδες στο χέρι μου; - Τίποτα.
Κι όμως!
Με τρώει απλώς η περιέργεια, δεν πιστεύω σ' αυτά. - Τότε σε τι;
Στη δουλειά μου. - Αυτό το είδα. - Και τι άλλο;
Τίποτ' άλλο.
Η γέφυρα είναι, είπες, δύσκολη. - Οχι, σημαντική.
Μπορεί να εμφανιστούν δυσκολίες... - Ναι.
Πάω να την εξετάσω πάλι. Πόσους άνδρες διαθέτετε;
5 καλούς. Ο τσιγγάνος είναι άχρηστος, αν και καλόπιστος.
Τον Πάμπλο δεν τον εμπιστεύομαι πια.
Ευχαριστώ. Μ' αρέσει ο τρόπος σου. - Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής.
Τότε πες μου τι διάβασες στο χέρι μου. - Οχι.
Δεν είδα τίποτ' άλλο.
Πήγαινε στη γέφυρα. Θα προσέχω τα εφόδιά σου.
Άκου πάλι, Εγγλέζε: Χαίρομαι που ήρθες.
Εμείς οι δυο θα τα βρούμε.
Δεν μπορούν να μείνουν έξω;
Δε θέλω δυναμίτες εδώ. Εχουμε φωτιά.
Είναι μακριά απ' τη φωτιά.
Τσιγάρο;
Τι λες, τσιγγάνε,
θα σ' αφήσει να φας πάλι; - Γιατί όχι;
Εχουμε ακόμα κρασί; - Τελειώνει.
Τότε θα πιω νερό.
Μαρία, έχει νερό;
Είναι πολύ δυνατό αλλιώς θα πρόσφερα λίγο.
Και σε σένα θα 'δινα, Πάμπλο, αλλά τελειώνει.
Εχω κρασί. - Τι ποτό είν' αυτό;
Φάρμακο. Θα δοκιμάσεις;
Τι φάρμακο;
Σου αλλάζει τις ιδέες. - Ναι;
Πικρό σαν χολή. Καλύτερα ν' αρρωστήσω παρά να το πάρω.
Βερμούτ είναι. Χαίρομαι που δεν σ' αρέσει, είναι λίγο.
Τι λες εκεί;
ΕξηYούσα για το φάρμακο. - Μαρία!
Τι είν' αυτό; - Σχέδιο κατασκευής της γέφυρας.
Για κοίτα.
Ώστε αυτή είναι η Yέφυρα.
Πώς ανατινάζει κανείς μια γέφυρα. - Αυτό θέλω να βρω.
Οχι!
Δεν θα συμμετάσχω. Ούτ' εγώ ούτε οι άνδρες μου.
-Τότε θα το κάνουμε ο γέροντας κι εγώ. -Ναι.
Χωρίς αυτόν τον δειλό. - Ε! Τι είπες;
Τίποτα. Του Ρομπέρτο μιλούσα.
Η αποστολή μου είναι η ανατίναξη της γέφυρας. - Κι εγώ λέω ''όχι''.
Αυτά τα βουνά είναι η κρυψώνα μας.
Οφείλω να φροντίζω τους άνδρες μου. Δεν πολεμάς εκεί που κρύβεσαι.
Πολεμήστε, επιτεθείτε, ανατινάξτε, αλλά μακριά από δω.
Οχι εδώ, όπου θα μας κυνηγήσουν. - Φύγετε από δω, έχετε άλογα.
Εχω 5 άλογα και 8 άνδρες.
Με σένα και με τον θρασύ γέρο είμαστε 10.
Αν αυτή η γέφυρα ανατιναχθεί θα μας κυνηγήσουν.
Από γης και αέρος.
Οι εκρήξεις θα καταλήξουν επάνω στ' άλογά μου.
Πριν αποκτήσεις τ' άλογα ανήκες σ' εμάς.
Τώρα θέλεις ν' αποτραβηχτείς.
Ψέματα. Θέτω τ' άλογα στη διάθεση του αγώνα.
Για να καλοφάς, ναι. Για να κλέψεις, ναι.
Για να δολοφονήσεις, ναι. Οχι για ν' αγωνιστείς για τη Δημοκρατία.
Είσαι ένας θρασύς γέρος κι αυτό θα σου κοστίσει.
Είμαι γέρος αλλά δε φοβάμαι τον αγώνα. Είμ' ένας γέρος χωρίς άλογα.
Ίσως δεν ζήσεις πια για πολύ.
Είμαι ένας γέρος που θα ζήσει μέχρι να πεθάνει.
Εδώ δεν θ' ανατινάξεις γέφυρα.
Οχι; - Οχι.
Οχι γέφυρα.
Πιλάρ!
Εσύ τι λες; - Είμαι υπέρ της ανατίναξης.
Και υπέρ της Δημοκρατίας. - Τι είπες, γυναίκα;
Είμαι υπέρ της ανατίναξης και εναντίον σου, αυτό είπα.
Τι λες, Πριμιτίβο; - Κι εγώ είμαι υπέρ της ανατίναξης.
Φερνάντο;
Η ανατίναξη μου είναι αδιάφορη. Είμαι υπέρ της γυναίκας του Πάμπλο.
Αντρές; - Επίσης.
Κι εγώ το ίδιο, Πιλάρ.
Θ' ανατινάξουμε τη γέφυρα και μετά θα υποχωρήσουμε στα βουνά.
Εσύ με το κεφάλι του ταύρου και την καρδιά του γερακιού!
Πιστεύεις ότι θα υπάρξει ''μετά'', ύστερ' απ' την ανατίναξη;
Είμαι για τη Δημοκρατία και η Δημοκρατία είναι η ανατίναξη.
Δε σε νοιάζει που θα μας κυνηγήσουν σαν θηρία,
για κάτι που δεν φέρνει κέρδος;
Θέλεις κιόλας να πεθάνεις Yι' αυτό;
Μην προσπαθείς να μας εκφοβίσεις, δειλέ!
Δειλός; Είναι δειλία να ξέρεις τι είναι ανόητο;
Ή είμαι αδίκως ο αρχηγός; Ενα χρόνο επιζήσατε χάρη σ' εμένα.
Ο ξένος έρχεται 'δω για να πράξει κάτι που εξυπηρετεί τους ξένους.
Και γι' αυτό θέλεις να μας θυσιάσεις!
Είμαι υπέρ του καλού και της ασφάλειας όλων. - Της ασφάλειας;
Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.
9 χρόνια μαθήτεψα σε ταυρομάχους, δεν έμαθα το φόβο και την ασφάλεια;
Μίλα λοιπόν για ό,τι άλλο εκτός από ασφάλεια!
Για κοιτάξτε τον! Πόση πίστη του είχα κάποτε
και πώς κατάντησε! Ενας χρόνος πολέμου σ' έκανε τεμπέλη,
μεθύστακα και δειλό. - Γυναίκα!
Δε δικαιούσαι να μιλάς έτσι. Ούτε ενώπιον των ανδρών ούτε του ξένου.
Πιστεύεις ότι διατάζεις ακόμα εδώ;
Ναι,
διατάζω εδώ. - Εδώ διατάζω εYώ.
Δεν τους άκουσες; Εδώ μία διατάζει, κι αυτή είμαι εγώ.
Θα 'πρεπε να σ' εκτελέσω, το ίδιο και τον ξένο.
Προσπάθησέ το και θα δεις τι θα συμβεί.
Άκουσέ με, μεθύστακα. Καταλαβαίνεις τώρα ποιος διατάζει;
Εγώ διατάζω. - Οχι. Θέλω να σου πω το εξής:
Βγάλε το κερί απ' τ' αυτιά σου
κι άκουσέ με καλά:
Εγώ διατάζω.
Εντάξει, εντάξει,
εσύ διατάζεις.
Κι αν θέλεις, ας αναλάβει και τούτος την αρχηγία.
Ίσως είμαι τεμπέλης και πίνω πολύ.
Ίσως με θεωρείς δειλό, παρόλο που ξέρεις καλύτερα.
Ίσως.
Αλλά βλάκας δεν είμαι.
Αν είσαι λοιπόν γυναίκα κι αρχηγός να μας δείξεις τι θα φάμε.
Μαρία!
Φέρε το φαγητό.
Να προσέχεις. - Τον Πάμπλο; - Ναι, όσο κοιμάσαι.
Θα προσέχω. Τι σκαρώνει;
Πίνει. Οταν κουκουλώνει τη θλίψη του γίνεται επικίνδυνος.
Οταν δείχνει φιλικότητα έχει ήδη πάρει μια απόφαση.
Μου το 'πε κάποτε η Πιλάρ. - Τι είδους απόφαση;
Ποιος ξέρει; Μετά απ' όσα συνέβησαν θα 'ναι κάτι επικίνδυνο.
Ξέρω να προσέχω τον εαυτό μου. Σκέπτομαι την ανατίναξη.
Σκέπτομαι εσένα, Ρομπέρτο.
Γιατί, Μαρία;
Δεν ξέρω.
Τ' ανακάτεψα;
Ολη τη μέρα ευχόμουν να το κάνεις.
Κι εγώ, Μαρία.
Πού είναι ο Πάμπλο;
Πήγε στ' άλογα. Τώρα πρέπει να τον σκοτώσεις.
Πριν σε σκοτώσει εκείνος! - Δε με σκοτώνει.
Περιμέναμε να τον σκοτώσεις. Γιατί δεν το έκανες;
Για να έχω την Πιλάρ εναντίον μου; Αυτή λύνει και δένει εδώ.
Κι άμα φύγει με τ' άλογα; Τι θα γίνει με τη γέφυρα;
Δεν τον ξέρεις καλά.
Άνδρες, ετοιμαστείτε.
Φίλε μου,
το ξέρεις πως δεν είμαι δειλός.
Δεν είσαι γυναίκα ούτε ηλίθιος.
Κι ούτε κοριτσόπουλο,
που ξετρελαίνει τους άνδρες από πείνα.
Δε λες ψέματα, δε με βρίζεις και δεν μ' εγκαταλείπεις όπως οι άνδρες μου.
Ετσι, φάε φίλε μου.
Μη σε απασχολεί η γυναίκα, ξέρεις ποιος διατάζει.
Εμείς οι δύο
θα τους δείξουμε ποιος είναι ο χαζός. Ούτε εγώ, ούτε εσύ, φίλε μου.
Καλυφθείτε!
Δικοί μας; - Γερμανοί και Ιταλοί.
Βλέπουν τ' άλογα; - Δεν ψάχνουν γι' άλογα.
Αμάν! Φαίνονταν τα πρόσωπά τους. - Τα φτύνω τα πρόσωπά τους!
Φτύνω μες στο γάλα των μηχανών τους.
Τα είδαν σίγουρα τ' άλογα. -Σκούπισε τον ιδρώτα απ' το μέτωπο.
-Μπορεί να δουν τ' αποτσίγαρα. -Τι;
Περίμενε, μπορεί να επιστρέψουν. - Δειλέ!
Πήγαινε στ' άλογά σου!
-Εχεις ξαναδεί τέτοια αεροπλάνα; -Ποτέ, Εγγλέζε. -Μπείτε μέσα.
Θα πάω με την Πιλάρ στον Ελ Σόρντο. Χρειαζόμαστε περισσότερα άλογα.
Ξέρετε τις σκοπιές σας. Κρατήστε τις προσεκτικά.
Ανσέλμο, θέλω να καταγράψεις ό,τι περνάει απ' τον δρόμο.
Δεν ξέρω να γράφω, Ρομπέρτο. - Θα σου δείξω πώς.
Κοίτα πώς ζωγραφίζει ο Ρομπέρτο!
Αυτό είναι φορτηγό, ε;
Και τούτο ένας στρατιώτης πάνω σ' άλογο.
Κοίτα! Ενα τανκ!
Θα πιάσω τανκ, γέρο!
Για ό,τι περνάει σημείωνε έναν σταυρό. Ο καβαλάρης σημαίνει ιππικό.
Κάθε σταυρός σημαίνει ομάδα 20 ιππέων, καταλαβαίνεις;
Για κάθε ομάδα βάζε έναν σταυρό. - Ετσι ξέρω κι εγώ να γράφω.
Μορφωμένο μολύβι.
Πάρε ένα χαρτί για κάθε κατεύθυνση.
Απόψε θα γνωρίζω κάθε κίνηση προς το μέτωπο.
Και τώρα προχώρα και πάρε μαζί κάτι να φας.
Να γράψω κι εγώ;
Παρακολούθα φρουρές και γέφυρα, αν έρχονται κι άλλοι στρατιώτες
και σε ποια διαστήματα αλλάζουν οι σκοπιές.
Τι θα πει ''διαστήματα'';
Ο χρόνος ανάμεσα στην κάθε αλλαγή φρουράς.
Χωρίς ρολόι; - Πάρε το δικό μου.
Τι ρολόι! Για κοίτα τι μπερδεμένο!
Μπορεί να διαβάζει και να γράφει; - Μην κάνεις ανοησίες μ' αυτό.
Μπορείς να διαβάζεις την ώρα; - Ναι. 12 μεσημέρι... πείνα.
6 το απόγευμα... μεθύσι. Με πολλή τύχη.
Τώρα είναι 10. - Μη συμπεριφέρεσαι σαν κλόουν.
Πήγαινε και πρόσεχε να μη σε δουν.
Τσιγγάνε είδες τ' αεροπλάνα; - Αν τα είδα;
Τα φάγαμε για πρωινό.
Υπάρχει κάτι για φαγητό, Πιλάρ; Πεινάω.
Είναι μακρύς ο δρόμος απ' τη Λα Γκράνχα.
Λα Γκράνχα; - Ναι, Ρομπέρτο. Θέλεις καπνό;
Εσύ; -Δεν ήσουν εδώ την τελευταία νύχτα;
Βέβαια. Μετά θυμήθηκα τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου στη Λα Γκράνχα
και πήγα εκεί. - Δεν ήταν επικίνδυνο;
Πρέπει να περάσει κανείς τις σκοπιές. Γι' αυτό πηγαίνω μόνο νύχτες.
Ω, Μαρία.
Είχε πολλή κίνηση στο δρόμο; - Οχι.
Τίποτα. Λίγα φορτηγά, όπως συνήθως, αυτοκίνητα, στρατιώτες, όπως συνήθως,
και καθόλου στρατεύματα. -Άκουσες τίποτα καινούργιο στην πόλη.
Οχι, τίποτα.
Στα Βόρεια πολεμάνε ακόμα, αλλά δεν είναι καινούργιο.
Α, ναι. Ακούγεται ότι η Δημοκρατία ετοιμάζει μια επίθεση.
Τι; - Ετοιμάζουμε μια επίθεση.
Πού;
Ίσως εδώ ή στη Ναβαθεράδα.
Άκουσες τίποτα σχετικό; - Από πού το ξέρεις;
Από πού; Οι φήμες διαδίδονται γρήγορα.
Οι αξιωματικοί μιλάνε στα καφενεία και οι σερβιτόροι ακούνε.
Ακούγεται ότι είναι επίθεση μεγάλης κλίμακας, αλλά...
είναι απλώς φήμη.
Τι άλλο;
Τίποτα.
Λέγεται ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν ν' ανατινάξουν τις γέφυρες.
Αστειεύεσαι; - Δεν αστειεύεται, ΕYYλέζε.
Δυστυχώς όχι.
Κάποιον σαν εμένα δεν τον ανησυχούν οι φήμες.
Θυμάσαι τίποτ' άλλο; - Οχι.
Οι γνωστές φήμες, ότι οι στρατιώτες θα μας διώξουν απ' τα βουνά.
Στρατιώτες βρίσκονται, λέει, καθ' οδόν αλλά αυτό λένε συνέχεια.
Αυτά είναι ασήμαντες φήμες, όπως συνήθως.
Φήμες! Οπως συνήθως!
Κακή η κατάσταση στο Βορρά, όπως συνήθως.
Τα στρατεύματα θα μας κυνηγήσουν, όπως συνήθως.
Επίθεση, όπως συνήθως.
Είσαι η ενσάρκωση του ''όπως συνήθως''.
Τα δύο τελευταία είναι απλώς φήμες, Πιλάρ.
Θεέ μου! - Ας πάμε, Πιλάρ.
Ποιος θα προσέχει τα πράγματά μου; - Ο κύριος ''φήμες''.
Μείνε εδώ και πρόσεχε τα εκρηκτικά, Φερνάντο. - Εντάξει, Πιλάρ.
Ηρέμησε, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ολα είναι φήμες.
Περίμενε!
Γεια σου, Μαρία.
Γεια σου, Ρομπέρτο.
Εγγλέζε!
Γεια σου, Πιλάρ. - Γεια.
Χοακίν -Μαρία! - Πες στον Ελ Σόρντο ότι έρχομαι με τον Εγγλέζο.
Είναι καλό παιδί, Εγγλέζε. Ο Ελ Σόρντο τον έσωσε
όταν σκοτώθηκε η οικογένειά του, κι είναι τώρα σαν πατέρας και γιος.
Πες μου, Εγγλέζε, είχες πολλές γυναίκες;
Δεν σήμαιναν τίποτα. - Μου φαίνεται, λες ψέματα.
ισως... λιγάκι. - Κι αυτήν εδώ, τη Μαρία,
την αγαπάς; - Ας προχωρήσουμε.
Ποιος είναι ο λόγος για την ανατίναξη, Εγγλέζε; Θα γίνει επίθεση;
Και τ' αεροπλάνα σήμερα; Το 'χουν πάρει οι εχθροί είδηση
κι ετοιμάζουν αντεπίθεση;
Ενα είναι σίγουρο. - Τι; - Πρέπει να φωνάξεις.
Ενα μόνο ξέρω. Η γέφυρα πρέπει ν' ανατιναχτεί στην αρχή της επίθεσης.
Και γι' αυτό θα χρειαστούμε περισσότερους άνδρες και άλογα.
Πότε θα την ανατινάξουμε;
Μεθαύριο.
Γιατί όχι απόψε τη νύχτα;
Διαταγή.
Πού βρίσκετε ουίσκι; - Το φτιάχνουμε μόνοι μας.
Οχι, αστειεύομαι.
Είναι καλό ουίσκι, το αρπάξαμε σε μια επιδρομή.
Χωρίς πάγο. Εκεί πάνω είναι πολύς πάγος.
Πέφτει μακριά.
Καλύτερα να την ανατινάζαμε απόψε. - Θα με εκτελούσαν.
Αν γίνει μέρα, όλους μας.
-Όχι, αν έχουμε άλογα. -Όχι αν έχουμε αρκετά άλογα.
Θα διαφύγουμε πριν μας προφτάσουν.
Εχω πέντε άλογα και τέσσερις άνδρες.
Πέντε άνδρες, Σόρντο. - Σωστά. Πέντε, με το αγόρι.
5 άνδρες και 5 άλογα.
Εχουμε 10 άλογα για 15 άνδρες. Χρειαζόμαστε άλλα 5 άλογα.
Ναι, για την οπισθοχώρηση. Αλλιώς δεν θα βγούμε ζωντανοί.
Πού θα τα βρούμε; - Θα τα κλέψουμε.
Μόνο οι στρατιώτες πια έχουν άλογα. Και οι κλέφτες, όπως εμείς.
Μπορείς να κλέψεις άλλα 5 απόψε; - Τι; - Απόψε.
Θα το προσπαθήσουμε. - Καλή ιδέα.
Ίσως είναι κακή ιδέα. Αν χιονίσει.
Τ' άλογα αφήνουν ίχνη και τ' ακολουθούν οι στρατιώτες.
Δε χιονίζει πια, Σόρντο. - Τι; - Εχουμε Μάιο.
Κι ο ήλιος λάμπει.
Για κοιτάξτε τον νεαρό στρατηγό. Κλέβει κιόλας άλογα.
Διηγείται συνέχεια πως έφερε το κορίτσι απ' το τρένο.
Να δούμε πώς θα την κατεβάσεις απ' το λόφο.
Με κοροϊδεύεις.
Περίμενε, Χοακίν. Θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου.
Κοίτα, Εγγλέζε!
Κοίτα τον ταυρομάχο. Κλαίει.
Μην κοροϊδεύεις, Πιλάρ. Μου έλεγε για την αδελφή του.
Εμαθε χθες ότι πέθανε.
Τώρα εγώ είμαι η αδερφή σου, Χοακίν.
Σ' αγαπάμε όλοι και είμαστε τώρα η οικογένειά σου. - Ναι,
το ίδιο κι ο Εγγλέζος. Σωστά, Εγγλέζε;
Άκουσες, αγόρι μου; Ο Εγγλέζος είναι ο αδελφός σου.
Σωστά. Είμαστε όλοι αδέρφια, Χοακίν. - Ευχαριστώ, Εγγλέζε.
Μην ανησυχείς, θα σου βρω άλογο.
Το ίδιο και για τη Μαρία. - Και μ' εμένα;
Πρέπει να σε φιλήσω για το άλογο; Εχω χρόνια να φιλήσω ταυρομάχο.
Κράτα εδώ, Εγγλέζε, μέχρι να τον φιλήσω.
Κοιτάξτε τον. Φοβάται τα φιλιά όσο φοβόταν τους ταύρους.
Μην το γελοιοποιείς.
Εγώ δεν θα σε φιλούσα σαν αδελφή. Τι κόλπο κι αυτό να φιλάς σαν αδελφή!
Μην είσαι τόσο βάναυση!
Σε συμπαθώ πολύ, αλλά γιατί είσαι τόσο βάναυση;
Γιατί νομίζεις, κοριτσάκι;
Ξεκουράσου, Πιλάρ, κόπιασες. - Σιωπή, δεν ζήτησα συμβουλές.
Με θεωρείς γριά, ε;
Κάθισε.
Πολλά πράγματα με κουράζουν.
Εν' απ' αυτά είναι που είμαι γρια και άσχημη.
Και που ένας νέος πανικοβάλλεται όταν λέω γι' αστείο ότι θα τον φιλήσω.
Δεν είν' αλήθεια. Σου φάνηκε. - Τι ξέρεις εσύ, μ' αυτό το προσωπάκι;
Σήμερα είμαι κακόκεφη και ζηλιάρα.
Τι ηλιθιότητα!
Είμαι μια άσχημη γριά και σ' αγαπώ πολύ, παιδί μου.
Κι εγώ εσένα. Δεν είσαι άσχημη.
Τι μου λες! Γεννήθηκα άσχημη!
Ξέρεις πώς νοιώθει μια άσχημη γυναίκα;
Ξέρεις τι θα πει να είσαι άσχημη
και να νοιώθεις όμορφη εδώ μέσα; - Μα είσαι όμορφη.
Βάλε το μυαλό σου να δουλέψει όχι την καρδιά σου:
Σου λέω ενδιαφέροντα πράγματα. Εσένα σ' ενδιαφέρουν;
Η Μαρία έχει δίκιο. - Δυο συγγενείς ψυχές.
Θα ήσουν ένα δώρο για κάθε γυναίκα, αν δεν ήσουν τόσο συγκρατημένος.
Κι ετούτη εδώ...
θα ήταν ένα δώρο για κάθε άνδρα αν μαγείρευε λίγο καλύτερα.
Δώσ' μου ένα τσιγάρο κι άκουσε:
Περίεργο πράγμα η ζωή.
Σαν άνδρας θα ήμουν πολύ καλή, αλλά είμαι γυναίκα και άσχημη.
Κι όμως μ' αγάπησαν πολλοί άνδρες. Δεν είν' αστείο;
Δεν σε βρίσκω άσχημη.
Μη μου λες ψέματα. Ή άρχισες κι εσύ τα ίδια;
Οχι, όχι. Είμαι άσχημη.
Μπορείς όμως να έχεις τέτοιο πάθος εδώ που τυφλώνει έναν άνδρα.
Σε βρίσκει όμορφη. Και κάποια μέρα, χωρίς κανένα λόγο
σε βρίσκει τόσο άσχημη όσο είσαι, και δεν είναι πια τυφλός.
Νοιώθεις τόσο άσχημη όσο σε βλέπει εκείνος...
και χάνεις τον άνδρα σου κι αυτό το πάθος.
Και μια μέρα ξαναγεννιέται μέσα σου
το συναίσθημα, το ηλίθιο συναίσθημα, ότι είσαι όμορφη.
Κι ένας άλλος άνδρας σε βλέπει και σε βρίσκει όμορφη.
Και πάλι απ' την αρχή.
Τα ξεπέρασα αυτά. Αλλά ίσως επιστρέψουν.
Ψηλά το κεφάλι σου, η ανοησία πέρασε!
Ζήλεψα μόλις τα 19 σου χρόνια αλλά αυτή η ζήλια περνάει.
Οπως κι εσύ δεν θα μείνεις 19.
Βλέπεις, Εγγλέζε, κάνω κακές σκέψεις.
Αν ήμουν 19, θα σ' έκλεβα από τούτη την κουρεμένη,
ακόμη και με την ασχήμια μου.
Οχι, μη σηκώνεσαι. Σου έχω μια έκπληξη. Κλείσε τα μάτια.
Κι εσύ, Εγγλέζε. Οχι, εντελώς κλειστά!
Πιλάρ, περίμενε! - Βούλωσ' το, Εγγλέζε.
Με κουράσατε κι οι δυο σας. - Πιλάρ!
Ας τη να φύγει, Ρομπέρτο.
Δεν θέλεις να μείνεις μόνος μαζί μου; - Φυσικά.
Κι εYώ θέλω να είμαι μαζί σου, Ρομπέρτο.
Η Πιλάρ το ξέρει, ξέρει τα πάντα. - Αρχίζω να το πιστεύω.
Θα τα καταφέρει; - Μη σε απασχολεί η Πιλάρ.
Η μέρα είναι τόσο όμορφη, Ρομπέρτο!
Γιατί ανησυχείς; - Για σένα.
Για μένα; Γιατί; Επειδή είμαι τόσο ευτυχισμένη;
Θα ευχόμουν να μην ήσουν εδώ, Μαρία.
Σοβαρά.
Σκέπτομαι τι θα γίνεις μετά την ανατίναξη.
Δεν μπορώ να έρθω μαζί σου;
Ο Ελ Σόρντο θα μας βρει άλογα. Θα τα χρειαστούμε για τη φυγή.
Κατάλαβέ με, Μαρία. Θα μείνω στον πόλεμο μέχρι τέλους.
Δεν μπορώ ν' αρχίσω κάτι σοβαρό στη ζωή μου.
Ενας άνδρας στη θέση μου δεν ξέρει ποτέ τι θα συμβεί.
Ο,τι κι αν σου συμβεί θα συμβεί και σε μένα.
Δεν έχεις κανέναν στη Δημοκρατία;
Θα πρέπει να 'χεις συγγενείς κάπου.
Είδα πώς δολοφόνησαν τους γονείς μου.
Ο πατέρας μου ήταν δήμαρχος της πόλης μας και Ρεπουμπλικάνος.
Οταν ήρθαν οι Εθνικιστές, έστησαν όλους τους Ρεπουμπλικάνους στον τοίχο.
Ο πατέρας μου ούρλιαξε: ''Ζήτω η Δημοκρατία''.
Και τότε τον πυροβόλησαν.
Η μητέρα μου δεν ήταν Ρεπουμπλικάνα. Δεν την ενδιέφερε η πολιτική.
Αλλά αγαπούσε τον πατέρα μου και δεν το παραδεχόταν.
Είδε λοιπόν τον πατέρα μου μπρούμυτα στα πόδια της και είπε:
''Ζήτω ο άνδρας μου ο δήμαρχος αυτής της πόλης.''
Το είπε πολύ δυνατά, σαν κραυγή,
και την πυροβόλησαν, κι έπεσε, κι ήθελα να τρέξω κοντά της,
αλλά ήμαστε δεμένες χέρι με χέρι, μια ομάδα κορίτσια και γυναίκες.
Ήθελα κι εγώ να εκτελεστώ και πήγα να φωνάξω: ''Ζήτω η Δημοκρατία,
κι η μητέρα μου κι ο πατέρας μου.''
Αλλά έπαψαν να πυροβολούν.
Μας έσυραν στο βουνό, μετά στους δρόμους
και στην πλατεία.
Το Yραφείο του πατέρα μου ήταν στο Δημαρχείο,
αλλά μας έφεραν απέναντι, στον κουρέα.
Θέλω να στο διηγηθώ. - Οχι, μη.
Ρομπέρτο.
Είσαι θυμωμένος με κάτι;
Οχι βέβαια.
Χαίρομαι.
Σταματάω το κλάμα.
Ω, Ρομπέρτο...
Θέλω...
Δεν ξέρω να φιλάω, αλλιώς θα σε φιλούσα.
Πού πηγαίνουν οι μύτες;
Πάντα αναρωτιόμουν πού πηγαίνουν οι μύτες.
Δεν εμποδίζουν, ε;
Γιατί έτσι νόμιζα πάντα.
Κοίτα, το μπορώ κι εγώ. - Μαρία!
Το έκανα λάθος;
Κοίτα, Πιλάρ!
Ο Ρομπέρτο έπεσε στο ρυάκι.
Σε τύφλωσε κιόλας, ε, Εγγλέζε;
Δεν βλέπεις προς τα πού πηγαίνεις.
Γεια σου, Εγγλέζε. - Κάθισε δω, είναι ζεστά.
Θα βάλω τα παπούτσια σου να στεγνώσουν πάνω απ' τη φωτιά.
Μην τα κάψεις. Δε θέλω να γυρνάω ξυπόλυτος.
Μαρία, φέρε μου στεγνές κάλτσες. - Ο κύρης και αφέντης!
Εδώ είναι το κλειδί. Ο σάκκος είναι κλειδωμένος.
Ποιος φυλάει σκοπιά επάνω; - Ο Αγκουστίν.
Φόρεσέ τις. Στέγνωσε καλά τα πόδια.
Δεν μπορείς να τα στεγνώσεις με τα μαλλιά σου;
Σκέτο γουρούνι!
Βάρα τον μ' ένα κούτσουρο!
Αστειεύομαι επειδή είμαι ευτυχής. - Είσαι;
Ναι. Νομίζω πως όλα πάνε καλά.
Βάλ' το κάτω απ' τα πόδια σου όσο θα στεγνώνουν τα παπούτσια.
Μην τον φροντίζεις σα σκολιαρόπαιδο. - Οχι, σαν άνδρα που βράχηκε.
Και μόλις γύρισε σπίτι.
Πάρ' τον καφέ, άχρηστο παιδί.
Σκοτεινιάζει πάντα τόσο νωρίς εδώ; - Οχι, εξαιτίας του καιρού.
Ο άνεμος είναι πολύ ατίθασος. - Πιάνει κρύο έξω.
Ναι, Εγγλέζε. Δεν είναι συνηθισμένο τόσο κρύο τον Μάη.
Τίποτα κινήσεις στο δρόμο, Ανσέλμο; - Οχι πολλές.
-Όλα είναι γραμμένα στο χαρτί. -Τσιγγάνε, τι γίνεται με την γέφυρα;
Εξι ώρες δι... διάστημα.
Εμεινα μέχρι που αντικαταστάθηκε η φρουρά, στις 12 και στις 6.
Πολλή ώρα, Εγγλέζε και μέσα στο κρύο.
Τα κόκαλα μου τσακ...
Και η φρουρά στο πριονιστήριο; - Οκτώ άνδρες κι ένας δεκανέας.
Δεν ήρθαν καινούργιοι. - Και στην καλύβα των οδοποιών;
Δεν έφτασα μέχρι εκεί. Μας είπες να είμαστε προσεκτικοί, ε;
Μόνο δέκα αυτοκίνητα; - Τα έγραψα όλα.
Εγγλέζε!
Σου αρέσει, Πιλάρ;
Ομορφο το χιόνι, ε;
Χάσου από μπροστά μου!
Ο Θεός να βοηθήσει τον Ελ Σόρντο.
Αν χιονίσει όλη νύχτα, το χιόνι θα καλύψει τα ίχνη του. - Αν, αν!
Σ' αρέσει, γυναίκα;
Σ' αρέσει να διατάζεις, όταν χιονίζει; - Βούλωσ' το, μεθύστακα!
Ξέρω γιατί πήγες στον Ελ Σόρντο.
Τ' άλογα αφήνουν ίχνη στο χιόνι, ε, Εγγλέζε; Ναι...
Τώρα πάει η επίθεση. Πάει η γέφυρα. Μόνο χιόνι.
Ναι...
Και ξέχνα τον έρωτα στο σανό.
Πρόσεχε πώς μιλάς.
Οχι, άφησέ με.
Μαρία!
Σκούπισε το τραπέζι, Μαρία.
Σκούπισε ό,τι έχυσες ο ίδιος!
Σκούπισε πρώτα το σαγόνι σου και μετά το τραπέζι, μεθύστακα.
Αγνόησέ τον. Είναι μεθυσμένος.
Δέσε μου τα παπούτσια, Μαρία.
Είσαι αλήθεια μεθυσμένος; - Γιατί όχι;
Οσο και να 'σαι, πρόσεχε το στόμα σου.
Δεν είναι κανείς στη σκοπιά επάνω; - Μ' αυτή τη θύελλα;
Κανείς στρατιώτης δε βγαίνει στο βουνό απόψε.
Πιλάρ, φέρε μου κάτι να φάω.
Κρασί, Εγγλέζε;
-Νόμιζα ότι με λένε Ρομπέρτο. -Μπροστά στους άλλους σε λέω Εγγλέζο.
Ρομπέρτο;
Δον Ρομπέρτο!
Τι κάνει ο δον Ρομπέρτο; - Καλά, δον Πάμπλο. Τι κάνει ο Βάκχος;
Ποιος είναι ο Βάκχος;
Είναι ο μόνιμος συνοδός σου.
Δεν τον ξέρω.
Αστεία πράγματα λες, Εγγλέζε. - Βέβαια. Είμ' ένα συνεχές αστείο.
Μην τον προσέχεις, είναι μεθυσμένος. - Πες, Εγγλέζε,
γιατί πολεμάς για την Δημοκρατία μας;
-Ένας άνδρας πολεμάει για τα ιδανικά του, Φερνάντο. -Στην χώρα του.
Πιστεύεις ότι χώνω τη μύτη μου σε ξένες υποθέσεις,
αλλά δε νοιώθω έτσι. Εδώ δεν πολεμάει μόνη η Ίσπανία.
Απ' τη μια πλευρά είναι η Γερμανία και η Ιταλία, απ' την άλλη η Ρωσία,
και η Ισπανία στη μέση. Οι ναζιστές και οι φασίστες
είναι κατά της Δημοκρατίας και του κομμουνισμού.
Γι' αυτούς η Ισπανία είναι πεδίο δοκιμής νέων όπλων:
τεθωρακισμένων και βομβαρδιστικών, Yια να καταστρέψουν Δημοκρατίες,
όπως η Αγγλία, η Γαλλία, η χώρα μου, πριν είμαστε ετοιμοπόλεμοι.
Ήσουν πάντα Ρεπουμπλικάνος;
Κι ο πατέρας σου; - Ασφαλώς. Ψήφιζε πάντα τους Ρεπουμπλικάνους.
Τον εκτέλεσαν;
Οχι, στην Αμερική δεν σ' εκτελούν, αν είσαι Ρεπουμπλικάνος.
Ο Ρομπέρτο ήταν καθηγητής, μου το είπε προηγουμένως.
Οχι καθηγητής, δάσκαλος.
Το ίδιο είναι. Δίδασκε σ' ένα κολέγιο.
Καθηγητής χωρίς γένι. Δεν είναι αληθινός καθηγητής.
Βούλωσ' το! Τι δίδασκες, Εγγλέζε;
Ισπανικά. Ετσι ήλθα σ' επαφή με την Ισπανία.
Δεν έχει γένι, είναι ψευτο-καθηγητής.
Κόφτο! - Δεν θα ήταν ευκολότερο να διδάξεις Αγγλικά;
Γιατί να μη διδάσκει Ισπανικά; Αφού τα μιλάει.
Καλά, δεν είναι ατιμωτικό για έναν ξένο να διδάσκει Ισπανικά;
Δεν το εννοώ προσωπικά, Εγγλέζε.
Δεν διδάσκει Ισπανούς. - Ελπίζω πως όχι, γιατί...
Άσε με να τελειώσω, βλάκα! Σε Αμερικάνους διδάσκει ισπανικά!
Δεν μιλάνε ισπανικά; -Οι Βορειοαμερικάνοι μιλάνε Αγγλικά!
Δεν έχει γένι... Δεν έχει... - Φτάνει επιτέλους!
Μ' αφού δεν έχει γένι. Δεν έχει.
Καθόλου γένι. - Εχει γένι.
Εσύ θα ξέρεις, κοριτσάκι.
Αγνόησέ τον, είναι μεθυσμένος. - Δεν πιστεύω και τόσο.
Ναι, ναι, είμαι μεθυσμένος.
Το αμφισβητώ.
Δειλός, μάλιστα.
Με προκαλείς, Εγγλέζε;
Ετσι δεν θα σ' αφήσω ν' απαλλαγείς από μένα.
Είπα δειλός, όχι μεθυσμένος.
Βλέπεις; Εγώ δεν προκαλώ.
Δώσ' της να καταλάβει ότι απέτυχες.
Η Πιλάρ είναι άσχετη μ' αυτό. Μίλησες στο κορίτσι σα δειλός.
Εγώ δεν προκαλώ.
Βλέπεις, γυναίκα; Του δείχνω ότι δεν προκαλώ.
ΕYώ θα ζω ακόμα όταν θα είστε όλοι νεκροί.
Δεν είμαι ηλίθιος.
Δεν προκαλώ κανέναν.
Στην υγεία του καθηγητή, της κυρίας αρχηγίνας,
και όλων, όσοι τρέφονται με αυταπάτες.
Ανοησία! Είναι απώλεια καλού κρασιού.
ΕYώ δεν προκαλώ.
Είμαι μεθυσμένος.
Ο ξύπνιος μεθάει και περνάει την ώρα του με ηλίθιους.
Τσακίσου!
Ναι,
πηγαίνω.
Πηγαίνω στ' άλογα. Είναι ευφυέστερα απ' τους ανθρώπους.
Πες τους για τη γέφυρα, καθηγητή, και πώς θα διαφύγουν.
-Ποιος θα οδηγήσει τους πατριώτες στην υποχώρηση, ε; -Τσακίσου!
Ακόμα χιονίζει, Εγγλέζε.
Άσε με να τον σκοτώσω! - Δώσ' μου το όπλο.
Γιατί δεν τον σκότωσες την τελευταία νύχτα;
Τι λες να κάνει τώρα; - ισως ρίξει μια βόμβα εδώ μέσα.
Δώσ' μου το πιστόλι, θα τον σκοτώσω. - Θα τιναχτούμε στον αέρα!
Ηλίθιοι που είμαστε! - Γιατί δεν τον σκότωσες χθες τη νύχτα;
Πρέπει να πεθάνει αμέσως!
Πιλάρ...
Τι λες;
Ναι.
Ο,τι κι αν σκοπεύεις,
λέω να γίνει τώρα.
Ας μιλήσουν λοιπόν όλοι. Αντρές, τι λες;
Ναι, σκότωσέ τον. - Σκότωσ' τον.
Πριμιτίβο; - Σκότωσ' τον.
-Αγκουστίν; -Χρειάζεται να ρωτάς; Σκότωσέ τον!
Φερνάντο; - Μην ξεχνάς: Είναι ξύπνιος και ξέρει τα κατατόπια του βουνού.
Ποιος θα μας καθοδηγήσει στην οπισθοχώρηση; - Ο Ελ Σόρντο.
Κι αυτός ξέρει το δρόμο. Πιλάρ, πες του, θα μας οδηγήσει ο Ελ Σόρντο.
Να τον θέσουμε υπό περιορισμό. - Και ποιος θα τον προσέχει;
Δίκιο έχει, Φερνάντο. Θα ασχολούμαστε όλοι μ' αυτόν.
Να τον πουλήσουμε στον εχθρό. - Βούλωσ' το.
Είναι αηδιαστικό! - Οχι πιο αηδιαστικό απ' ό,τι εκείνος.
Αν τον τυφλώνατε, δεν θα δημιουργούσε προβλήματα.
Πρόσεχε πώς μιλάς, τσιγγάνε!
Κι ο Πάμπλο τύφλωσε τον εθνοφρουρό.
Μίλα για τύφλωση και θα τον ακολουθήσεις.
Πιλάρ, δε με αφήσατε να τελειώσω.
Τελείωνε λοιπόν.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι χρειαζόμαστε τον Πάμπλο.
Θα έπρεπε να του υποδείξουμε ότι η συμπεριφορά... - Σταμάτα!
Εχεις γραφειοκρατική γλώσσα!
Ψηφίσατε να τον σκοτώσετε. Πράξτε το λοιπόν τώρα!
Σκότωσέ τον όταν επιστρέψει. - Πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα.
-Γιατί; Σκότωσ' τον. -Εν ψυχρώ; -Εσείς οι Εγγλέζοι είσαστε ψυχροί.
Δώσ' μου το όπλο. Καίγομαι!
Οχι εδώ. Εδώ δεν πέφτουν πυροβολισμοί.
Θα δεις πόσο ψυχρό είν' το αίμα μου όταν έλθει αυτός ο δειλός.
Απαίσια, απαίσια κατάσταση.
Ενα μόνο σου λέω, Εγγλέζε: Δεν ήταν πάντα έτσι.
Οταν ξέσπασε ο πόλεμος δεν ήταν αυτός που βλέπεις.
Βάναυσος μεν, αλλά αρχηγός ατρόμητος.
Χωρίς τον Πάμπλο οι Εθνικιστές θα είχαν καταλάβει
την πόλη μας απ' την πρώτη μέρα, γιατί ζούσαν πολλοί τέτοιοι εκεί.
Αλλά ο Πάμπλο οργάνωσε τον κόσμο, και τη νύχτα
όλοι οι ύποπτοι σύρθηκαν απ' τα κρεββάτια τους στο Δημαρχείο.
Μετά, στο σκοτάδι, περικύκλωσε τους θαλάμους των αστυνομικών,
έκοψε τα τηλεφωνικά καλώδια και παγίδεψε με δυναμίτη τους τοίχους.
Το πρωί κάλεσε τους εθνοφρουρούς να παραδοθούν,
αλλά δεν δέχτηκαν. Ετσι, ανατίναξε τον τοίχο.
Τότε φώναξαν να πάψουμε να πυροβολούμε
και 4 εθνοφρουροί βγήκαν έξω με τα χέρια ψηλά.
Ο Πάμπλο είπε: ''Δείξτε μας πώς πεθαίνουν, η δουλειά σας είναι.''
''Τι θα κάνετε;'' Είπε ο αξιωματικός. ''Θα σας εκτελέσουμε'', απάντησε.
Ο Πάμπλο πέρασε πίσω τους.
Ακόμη τώρα ακούω το πιστόλι και βλέπω τα κεφάλια να πέφτουν.
Ενας κράτησε το κεφάλι ακίνητο.
Ενας άλλος έτρεμε, ακόμη και το κεφάλι του έτρεμε.
Ενας μόνο έκλεισε τα μάτια του με τις παλάμες, ο τελευταίος.
Το καπέλο έπεσε απ' το κεφάλι του κι ο Πάμπλο είπε: ''Είναι ευγενής,
Πιλάρ, βγάζει το καπέλο σε μια κυρία σαν εσένα.''
Τότε μαζεύτηκε πλήθος στο Δημαρχείο.
''Γιατί το κάνετε έτσι;'', ρωτήσαμε τον Πάμπλο.
''Για να εξοικονομήσουμε σφαίρες και για να συμμετάσχετε κι εσείς.''
Φορούσα αυτό το καπέλο κι ένας άνδρας είπε:
''Πιλάρ, τι κακογουστιά! Τώρα πάει, τους τελειώσαμε τους εθνοφρουρούς.''
Μεθύστακες ούρλιαζαν, σαν σε ταυρομαχία.
''Βγάλτε έξω τον ταύρο! Πάμπλο, βγάλ' τον έξω.''
Και τότε ούρλιαξαν όλοι: ''Να, βγαίνει ο πρώτος.''
Ήταν ο δον Περίτο Γκαρθία, ο δήμαρχος.
Πέρασε μέσ' απ' το πλήθος αλλά δεν συνέβη τίποτα.
Πέρασε δύο άτομα, τέσσερα,
οκτώ, και δεν συνέβη τίποτα.
Τότε φώναξε κάποιος απ' την οροφή: '' Τι συμβαίνει, δειλέ;''
Αλλά δε συνέβη τίποτα.
Είδα κάποιον που είχε μια διαμάχη με τον δήμαρχο
για ένα κομμάτι γης και τον μισούσε.
Ήταν ο πρώτος που σήκωσε τη δοκάνη.
Ο δον Φαουστίνο Ριβέρα παρενοχλούσε γυναίκες.
Ήθελε να τον θεωρούν ταυρομάχο και κυκλοφορούσε με ταυρομάχους.
Ήταν όμως δειλός και τον θεωρούσαν γελοίο.
Αλλά τον ενέπνευσε το παράδειγμα του δον Γκαρσία και στάθηκε εκεί,
όμορφος και τάχα θαρραλέος, με υποτιμητικό βλέμμα.
Ο κόσμος άρχισε να ουρλιάζει: Δον Φαουστίνο,
είν' όμορφες κοπέλες στους βράχους, γιατί δεν τις κυνηγάς;
Τότε κατάλαβα ότι είχαν εξαγριωθεί
αρχικά από την προσβολή του Γκαρσία και μετά, απ' τη δειλία του Φαουστίνο.
Ο δον Γκιγέρμο δεν ήταν κακός. Ήταν πολιτικός για την γυναίκα του.
Την άκουσα να ουρλιάζει: ''Γκιγέρμο,
άνδρα μου, έρχομαι μαζί σου.''
Δεν έβλεπε χωρίς γυαλιά, έστρεψε το βλέμμα επάνω και ένευσε
και κανείς δεν τον έβλαψε.
Τότε ένας μεθυσμένος φώναξε: ''Γκιγέρμο.''
''Τι έχεις, Πιλάρ;'', με ρώτησαν. ''Θα ξεράσω'', τους είπα,
και απάντησαν: ''Κι εμείς. Εδώ τελειώνει η συμμετοχή μας.''
Αλλά το χειρότερο συνέβη,
όταν ο Πάμπλο άφησε τον όχλο να μπει για να σκοτώσει τους υπόλοιπους.
Γιατί είχαν καταντήσει πια όχλος, χωρίς την παραμικρή οργάνωση.
Επαψε να χιονίζει, Εγγλέζε.
Εχουμε τώρα καλό καιρό για την ανατίναξη.
Ναι, επιστρέφω για να σας βοηθήσω.
Δεν μπορώ να εγκαταλείψω τους ανθρώπους μου.
Περίμενε!
Τι κόλπο είν' αυτό, μεθύστακα; - Δεν είναι κόλπο, Πιλάρ.
Άλλαξα την γνώμη μου.
Εχετε δίκιο για την γέφυρα και θέλω να συμμετάσχω.
Θα με χρειαστείτε στην υποχώρηση. - Οπως σας το 'πα.
Κρυφάκουγες.
Φοβήθηκες, μήπως εκτελεστείς, γι' αυτό.
Νομίζεις, μου αρέσει να ξανακούω πώς σκοτώναμε τον κόσμο;
Αν μπορούσα θα τους ξανάφερνα στη ζωή. - Ψεύτη!
Το εννοώ. Θα τους ξανάφερνα στη ζωή,
ακόμα και τον δον Ρικάρντο, που με καταράστηκε. - Σταμάτα!
Ναι, θα τους ξανάφερνα στη ζωή. Μα Τον Θεό!
Κι είναι ακόμα αλήθεια ότι συνεργάζομαι πάλι μαζί σας.
Ήμουν μεθυσμένος.
Τώρα πια όχι και την γνώμη μου την άλλαξα.
Είτε με πιστεύετε είτε όχι, κανείς δεν ξέρει τόσο καλά τα κατατόπια.
Σε πιστεύω, αλλά πάρε όρκο.
-Είσαι μαζί μας και για την ανατίναξη; -Ναι.
Λες να τα καταφέρουμε παρά το χιόνι; -Δεν θα υπάρχει χιόνι στη γέφυρα.
Είσαι βέβαιος;
Γιατί όχι;
Ηλίθιοι! Θεότρελλοι!
Είστε όλοι τρελλοί, αν τον πιστεύετε!
Διάλειμμα
Τι συμβαίνει, Ρομπέρτο; - Ενας καβαλάρης.
Τι σημαίνει αυτό; - Δεν ξέρω.
Βλέπεις κάτι; - Οχι.
Είσαι σίγουρος ότι ήταν καβαλάρης; - Ναι.
Πού είναι ο Πάμπλο; - Στην σπηλιά.
-Τι άλογο! -Ξέχνα το άλογο, ανέβα στην σέλα!
Τα ίχνη να δείχνουν απομάκρυνση. - Εχεις γνώση, Εγγλέζε.
Θα ιππεύσω στα βουνά μέχρι να λιώσει το χιόνι.
Κράτα τα μάτια ανοιχτά. Θα είναι περισσότερο ιππικό.
Φέρε μου το αυτόματο και τα κιάλια. Πρέπει να καλύψουμε το πέρασμα.
Βοηθήστε τον οι δυο σας. Κι εσύ ψάξε το στρατιώτη
για περισσότερες σφαίρες.
Και μην ψάξεις τις τσέπες του.
Ρομπέρτο, έρχομαι μαζί σου.
Πες στην Πιλάρ να πακετάρει. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι. - Οχι.
Πήγαινε, ίσως υπάρξει μάχη. - Θα σε βοηθήσω στη μάχη. - Οχι.
Άφησέ με, σε παρακαλώ. - Γύρνα πίσω.
Σε παρακαλώ, άσε με να σε βοηθήσω... - Τότε γύρνα πίσω.
Φίλησέ με!
Είσαι ξεδιάντροπη! - Ναι.
Τι συνέβη στον τσιγγάνο; - Τον είδα να κατεβαίνει.
Μετά είδε ένα κουνέλι κι έτρεξε από πίσω του.
Κατάλληλη ώρα για κυνήγι! Ανέβα όσο πιο ψηλά μπορείς.
Αν δεις στρατιώτες ρίξε μια πέτρα. Περίμενε!
Αν δεις έναν σήκωσε το όπλο σου. - Ετσι;
Αν είναι περισσότεροι, κάνε έτσι. Μια φορά για κάθε στρατιώτη, εντάξει;
Ναι.
Κατέβα στον Αγκουστίν και κράτα τη βάση του πολυβόλου, αν το χρειαστώ.
-Εδώ, κράτησέ το. -Γιατί; -Αλλιώς θα πυροβολήσω έναν τσιγγάνο.
Κοίτα, Ρομπέρτο. Εχουμε φρέσκο κρέας.
Βλέπεις; Τι σ' ενοχλεί, Ρομπέρτο;
Αν δεν ήσουν τσιγγάνος θα σ' εκτελούσα. - Γιατί;
Κοίταξέ τα τι παχιά που είναι.
Καλυφθείτε!
-'Οπλα. -Τώρα κυνηγάνε οι στρατιώτες.
Περιμένετε εδώ.
Ο Πάμπλο είναι; - Οχι, ο Ελ Σόρντο.
Ελα, Εγγλέζε, μας χρειάζονται. - Πού; - Ελα μαζί στον Ελ Σόρντο.
Για να πεθάνω; Δεν το βλέπεις ότι είναι χαμένοι;
Να χαθούμε κι εμείς; Τι θα γίνει η ανατίναξη;
Ανατίναξη; Πρόκειται για το φίλο μας! - Άκου... - Ακούω αυτό!
Φοβάσαι να πολεμήσεις για τους φίλους μας;
Ρομπέρτο!
Ακούσαμε τους πυροβολισμούς και φοβόμουν τόσο...
Δεν θα 'πρεπε να έρθεις. - Κόντεψε να τρελαθεί.
Νόμιζε ότι πολεμάς. - Γιατί; Δεν πολεμάμε;
Θέλουν να πάνε στον Ελ Σόρντο. - Τα 'χετε τελείως χαμένα;
Τρελούς που έχουμε ανάμεσά μας!
Άνδρες... όχι γυναίκες! - Τότε να φέρεστε σαν άνδρες!
Ή νομίζεις ότι δεν θα πεθάνετε νωρίς; - Δάγκωσ' τη γλώσσα σου!
Σιωπή!
Τι ωφελεί το θάρρος άμα λείπει το μυαλό;
Ο Ελ Σόρντο έχει και τα δύο. Θα έχει κατανόηση.
Ερχόταν με τ' άλογα προς εμάς;
Φαίνεται πως έκανε ό,τι μπορούσε γι' αντιπερισπασμό.
Πέτυχες; - Σιχαμένοι!
ΕYώ θα σας πω ποιος είναι σιχαμένος:
Η Πιλάρ. Ξέρει ότι ψοφάμε εδώ.
Τι θα μπορούσε να κάνει; - Να επιτεθεί απ' τα νώτα. - Πώς;
Ποια νώτα; Είναι 100, 200 κι έχουν περικυκλώσει το βουνό.
Συμμορίτες, δειλοί, με ακούτε;
Γιοι τετραπόδων διαβόλων!
Παραδοθείτε πριν τ' αεροπλάνα μας σας κομματιάσουν.
Θα στείλουν αεροπλάνα;
Με βόμβες και πολυβόλα; - Και με τα δύο παιδί μου.
Παραδοθείτε πριν έρθουν τ' αεροπλάνα.
Μ' ακούτε, συμμορίτες;
Ίσως εμφανιστεί άμα τον προσβάλλουμε.
-Έτοιμοι να παραδοθείτε; -Ποιος έχει μεγάλο περίστροφο; -Εδώ.
Τ' αεροπλάνα έρχονται. Θα παραδοθείτε;
Δεν μπορεί να περιμένει τ' αεροπλάνα. Θέλει να επιστρέψει σαν ήρωας,
διαπομπεύοντάς μας δεμένους σε μια τριχία.
Είδατε καμία κίνηση μετά τους πυροβολισμούς; - Οχι, σερ.
Τι νομίζεις; - Δεν το πιστεύω.
Γιατί να μην το κάνουν; Το ήξεραν ότι θα πεθάνουν.
Καλύτερα απ' το θάνατο ή την αιχμαλωσία, ή όχι;
Μάλλον είναι κόλπο. Τι γίνονται τ' αεροπλάνα;
Θα 'πρεπε να 'χουν έρθει.
Πόσοι πυροβολισμοί ήσαν; - Πέντε. - Είναι γελοίο,
αν είναι νεκροί. Γελοιοποιούμαι που κρύβομαι από νεκρούς!
Θα 'πρεπε να περιμένουμε τ' αεροπλάνα, σερ.
Πυροβολήστε, δειλοί, αν ζείτε.
Πυροβολήστε έναν άνδρα, που δεν σας φοβάται.
Πυροβολήστε, γουρούνια.
Τώρα με πιστεύεις; Κανείς τους δεν ζει εκεί πάνω.
Εσύ. Ανέβα και κοίταξε.
-Δε μ' άκουσες; -Μάλιστα, κύριε λοχαγέ. -Άντε λοιπόν!
Δεν μ' ακούς; - Μάλιστα. - Γιατί λοιπόν δεν πας;
Δεν θέλω, λοχαχέ. - Δεν θέλεις; Δεν θέλεις;
-Φοβάμαι. -Λοχαγέ Μόρα! -Υπολοχαέ Μπερέντο!
-Ίσως έχει δίκιο ο στρατιώτης. -Δίκιο σε τι; Που φοβάται
και δεν υπακούει σε διαταγή; - Οχι, σερ, στο ότι είναι κόλπο.
Δεν είπα ότι είναι όλοι νεκροί; - Οι σύντροφοί μας στο λόφο;
Συμφωνώ, σερ. - Ο ελεύθερος σκοπευτής μένει εδώ.
Θ' ασχοληθώ μετά μαζί του. Εμείς θ' ανεβούμε στην κορυφή.
Εγώ όχι. - Τι; - Θα έλθω αν διατάξετε, αλλά διαμαρτυρόμενος.
Οχι. Θ' ανεβώ μόνος. Μου βρωμάει δειλία εδώ.
Δολοφόνοι! Δειλοί!
Πυροβολήστε με, σκοτώστε με!
Μ' ακούτε που έρχομαι; Οχι, δεν μ' ακούτε.
Με θεωρείτε δειλό, όπως τους άλλους; Πυροβολήστε με!
Σκοτώστε με! - ''Πυροβολήστε με! Σκοτώστε με!''
Δειλοί! - Για κοιτάξτε τον!
Κατακάθια! - Τι ζώον! - Πυροβολήστε με λοιπόν.
Τι διασκελισμός! - Ληστές! - Δικός μου!
Μ' ακούτε; - Θα τον πάρουμε μαζί μας. - Οχι, δεν μ' ακούτε.
Προχώρα κι άλλο. - Δειλοί!
Τ' άστρα... Είναι λοχαγός. Πρόταξε το στήθος, λοχαγέ.
-Θα σας σκοτώσω με μία σφαίρα! -Μην αργείς στο μακρύ ταξίδι σου.
Σκουλήκια! - Μακρύ ταξίδι...
Πυροβολήστε, δειλοί, αν ζείτε ακόμα.
Πλησίασε σύντροφε ταξιδιώτη, πλησίασε.
Μ' ακούτε;
Οχι, δεν μ' ακούτε.
Ερχομαι.
''Εμπρός! Πυροβολήστε με.''
Χοακίν!
Γρήγορα!
Πιο ψηλά!
Πιλάρ.
Γεια σου, Πιλάρ. - Γεια.
Γεια σου, Ρομπέρτο. - Γεια.
Γεια, Πιλάρ.
Για κοιτάξτε εδώ. Μεθάει κιόλας.
Επέστρεψες για μας ή για το κρασί; - Και για τα δύο.
Για τ' άλογά του.
Μακρύς δρόμος. Χρειάστηκε να περιμένω μέχρι να λιώσει το χιόνι.
-Συγκρούστηκες με το ιππικό; -Φοβερό άλογο, το καινούργιο.
Επέστρεψα μέσ' απ' τα βουνά.
Πού είν' το φαΐ; Πού ήσουν, Πιλάρ; - Φύλαγα το στενό.
Επρεπε να περιμένουμε, μέχρι το ιππικό να πάψει.
Εγγλέζε!
Εγγλέζε! Ήμουν στον Ελ Σόρντο.
Πολέμησες μαζί του; - Οχι.
Στο δρόμο της επιστροφής...
Ήταν σκοτεινά κι ανέβηκα το βουνό.
5 νεκροί κείνταν εκεί πάνω. Με κομμένα κεφάλια.
Ήταν κι ο Χοακίν;
Χωρίς κεφάλια... - Τώρα αρχίζει ο αγώνας.
Χωρίς κεφάλια... - Εγγλέζε!
Ο Ανσέλμο λέει ότι έχει πολλή κίνηση στην γέφυρα.
-Ήθελα μόλις να φύγω όταν άρχισε. -Τι;
-Πολυβόλα, τεθωρακισμένα και τανκς. -Τανκς;
Ολα καθ' οδόν προς το μέτωπο. Τα έγραψα.
Περίμενα δύο φάλαγγες. - Ερχονται κι άλλες;
Ναι, άκουσα άλλη μια φεύγοντας, όταν ερχόμουν απ' το πέρασμα.
-Να ξαναπάω; -Μετά. Ήταν στρατιώτες στα φορτηγά;
Ναι. Τι σημαίνει αυτό;
Ξέρουν ότι η Δημοκρατία θα τους επιτεθεί την αυγή.
Τώρα το ξέρουν. Θέλουν να προλάβουν την επίθεσή μας.
-Ποιος ξέρει τα μονοπάτια προς την Δημοκρατία; -Εγώ.
-Σε χρειάζομαι στην γέφυρα. Ποιος άλλος; -Εγώ.
Το έχεις καταφέρει; - 2 φορές. - 8 ώρες, σχεδόν 9.
Τα καταφέρνεις μέχρι τη Ναβαθεράδα; - Θα προσπαθήσω.
Με τύχη και χωρίς αποσκευές ακόμα γρηγορότερα. - Σε χρειάζομαι εδώ.
Είχαμε μακρύτερο δρόμο αναγκαστικά λόγω των εκρηκτικών.
Κι εγώ τα καταφέρνω το ίδιο. Στον καθένα μπορεί να συμβεί κάτι.
Το μήνυμα πάει στον στρατηγό Γκολτς. Μην ξεχάσεις τ' όνομα: Γκολτς.
Πού θα τον βρω; - Ρώτα, όταν φτάσεις απέναντι.
Η σφραγίδα θα σε βοηθήσει. Στην ανάγκη δείξε τούτο δω.
Εχεις 6, το πολύ 7 ώρες. Την αυγή σκοπεύουν να επιτεθούν.
Καλύτερα θα 'ταν με σένα στη γέφυρα. -Πήγαινε την είδηση στον Γκολτς,
και η ανατίναξη θα ματαιωθεί και θα καταφύγουμε στα βουνά.
Αν όμως επιτεθούν πρέπει ν' ανατινάξουμε την γέφυρα.
Πάμπλο, γύρνα πίσω!
Πιλάρ!
Ο Πάμπλο έφυγε.
Δεν σας είπα ότι είναι δειλός; Εσύ και η εμπιστοσύνη σου!
Μόνο για χάρη σου δεν τον σκότωσα χθες.
Με ξεγέλασε. - ''Ξεγέλασε'': Για ακούστε!
Τον ξεγέλασε. Ηλίθιε!
-Όχι δυσφημίσεις! -Σταματήστε, εγώ ευθύνομαι.
Αντρές, καλύτερα να πηγαίνεις τώρα. Καλή τύχη.
Να... να επιστρέψω και να φυλάξω τ' άλογα;
-Ηλίθιε! -Όχι, θα το φροντίσω εγώ.
-Ποιος θα οδηγήσει τώρα στην υποχώρηση; -Βούλωσ' το!
Ο Αντρές θα τα καταφέρει. - Μπείτε στη σπηλιά. Πιλάρ,
ετοίμασε τα πάντα για τη γέφυρα και κοιμήσου.
Θα προσέξω εγώ τ' άλογα. Πρόσεχε τα πράγματά μου.
Γεια.
Μην πυροβολείτε, σύντροφοι! - Τις ει;
Σύντροφος, με μήνυμα για τον στρατηγό Γκολτς.
-Τότε πες το σύνθημα, σύντροφε. -Δεν ξέρω σύνθημα.
-Πετάξτε μια βόμβα! -Όχι, θα ήταν μεγάλο λάθος.
-Δεν είναι μόνος, ρίξε μια βόμβα. -Όχι.
Είμαι πράγματι μόνος. Άσε να σου δείξω τα χαρτιά μου.
-Πραγματικά μόνος; -Πόσες φορές να το πω; Είμαι μόνος!
Σήκω πάνω!
Τα χέρια πάνω απ' το κεφάλι!
Ελα 'δω!
Βιάζομαι. Εχω ένα μήνυμα προς τον στρατηγό Γκολτς στη Ναβαθεράδα.
-Πού; -Στο πουκάμισό μου. Πώς μπορώ να σας τη δείξω;
Είναι πολύς δρόμος ακόμα για 'κει. Θα σε πάω στον λοχαγό Γκόμεζ.
Κατάσκοπε!